Identyfikacja to mechanizm obronny w psychologii, który polega na tym, że osoba utożsamia się z inną osobą, grupą, lub ideałem, przyjmując ich cechy, wartości, lub zachowania. Osoba stosująca identyfikację stara się być podobna do kogoś innego lub dąży do bycia jakimś wzorcem, aby uniknąć niepewności lub konfliktów z własną tożsamością.
Przykłady identyfikacji mogą obejmować:
1. Dziecko identyfikujące się z rodzicem: Dziecko może utożsamiać się z jednym z rodziców, naśladując jego zachowanie lub wartości, w celu uzyskania akceptacji lub zrozumienia.
2. Identyfikacja z grupą społeczną: Osoba może utożsamiać się z pewną grupą, np. religijną, etniczną lub kulturową, i przyjmować jej zwyczaje i przekonania, aby poczuć się częścią tej grupy.
3. Identyfikacja z celebrytą lub osobistością: Osoba może utożsamiać się z jakąś znana osobistością i próbować naśladować jej styl życia lub wartości, aby poczuć się bliżej tej osoby.
Identyfikacja może być pozytywna, gdy pomaga jednostce kształtować swoją tożsamość i rozwijać się. Jednak może również prowadzić do utraty własnej tożsamości i braku autentyczności, jeśli osoba nadmiernie utożsamia się z innymi lub odrzuca własne przekonania i wartości. W psychoterapii, eksplorowanie mechanizmu identyfikacji może pomóc osobie zrozumieć, dlaczego dokonuje określonych wyborów i jak lepiej integrować swoją tożsamość z
różnymi wzorcami i wpływami.