Dyskalkulia to specyficzna trudność w nauce matematyki, która wynika z odmiennych procesów poznawczych w mózgu. Innymi słowy, osoby z dyskalkulią mogą mieć problemy z rozumieniem liczb, operacji i symboli matematycznych. Co w praktyce oznacza, trudności te występują nie tylko w funkcjonowaniu szkolnym, ale także w codziennym życiu. Na przykład, problemy mogą dotyczyć zarządzania czasem, pieniędzmi oraz orientacji przestrzennej.
Jednocześnie jednak warto zaznaczyć, że dyskalkulia nie jest oznaką niskiej inteligencji ani lenistwa. Trudności te wynikają ze specyficznego funkcjonowania mózgu i indywidualnego stylu przetwarzania informacji.
Przyczyny dyskalkulii
Zgodnie z aktualną wiedzą psychologiczną i neuropsychologiczną, przyczyny dyskalkulii są wieloczynnikowe.
- Po pierwsze, obserwuje się specyficzne funkcjonowanie mózgu w zakresie myślenia liczbowego, co w praktyce oznacza trudności w automatycznym przetwarzaniu liczb i operacji matematycznych.
- Po drugie, innymi słowy, trudności w przetwarzaniu symboli i pojęć matematycznych mogą prowadzić do niepewności przy rozwiązywaniu zadań.
- Po trzecie, należy podkreślić znaczenie uwarunkowań genetycznych i rodzinnych, które zwiększają ryzyko wystąpienia dyskalkulii. Co więcej, często dyskalkulia współwystępuje z innymi trudnościami neurorozwojowymi, takimi jak dysleksja czy ADHD, co w efekcie może nasilać problemy edukacyjne i emocjonalne.
Najczęstsze objawy dyskalkulii
Najczęściej obserwowane objawy dyskalkulii obejmują:
- Problemy z liczeniem, dodawaniem, odejmowaniem, mnożeniem i dzieleniem, co w praktyce oznacza, że osoby z dyskalkulią mogą unikać zadań matematycznych,
- Trudności w rozumieniu pojęć liczbowych, czasu oraz kolejności czynności, co z kolei może wpływać na planowanie codziennych działań,
- Słabą orientację w przestrzeni oraz trudności w szacowaniu wielkości lub odległości, co w efekcie może utrudniać funkcjonowanie w życiu codziennym,
- Narastający lęk, stres i unikanie zadań matematycznych, co jednocześnie wpływa na poczucie własnej wartości i motywację do nauki.
Warto podkreślić, że objawy te nie są wynikiem lenistwa, lecz wynikają ze specyficznych różnic w przetwarzaniu informacji w mózgu.
Wsparcie i leczenie
Choć dyskalkulia nie podlega „wyleczeniu”, możliwe jest skuteczne wsparcie edukacyjne i psychologiczne, które znacząco poprawia funkcjonowanie osoby dotkniętej tym wyzwaniem. Dlatego też w praktyce zaleca się:
- Indywidualną terapię pedagogiczną z ćwiczeniami matematycznymi, co w efekcie pozwala dostosować tempo nauki do możliwości danej osoby,
- Naukę w tempie dostosowanym do stylu uczenia się, co jednocześnie zwiększa poczucie sukcesu i zmniejsza frustrację,
- Wzmacnianie poczucia kompetencji poprzez doświadczenie małych, realnych sukcesów, co z kolei buduje pewność siebie i motywację,
- Wsparcie emocjonalne w redukowaniu lęku i napięcia związanego z matematyką, co w praktyce pozwala osobom z dyskalkulią skuteczniej angażować się w naukę.
Chcesz dowiedzieć się więcej o dyskalkulii, dysleksji i dysgrafii oraz o tym, jak wspierać osoby z trudnościami neurorozwojowymi?
Obserwuj nasze media społecznościowe Przestrzeń Holistic, gdzie regularnie publikujemy treści psychoedukacyjne, wskazówki dla rodziców i materiały wspierające rozwój kompetencji dzieci, młodzieży oraz dorosłych.
Bądź na bieżąco i ucz się, jak budować pewność siebie i kompetencje bez stresu, wstydu i oceniania.