Bezpłatna konsultacja
Umów wizytę

Śródmieście 794 205 629   │ 

Dysocjacja to mechanizm obronny oraz stan, w którym jednostka doświadcza odseparowania lub rozdzielenia różnych aspektów swojej tożsamości, myśli, emocji lub wspomnień. W mechanizmie dysocjacji te różne elementy są oddzielone od siebie, co może prowadzić do utraty poczucia jedności lub spójności tożsamości.

 

Dysocjacja to swojego rodzaju „normalna” reakcja na traumatyczne przeżycie, jednak trauma nie jest normalnym elementem rozwoju. Każdy człowiek w każdym wieku może ulec dysocjacji, jeśli sytuacja przewyższa jego możliwości radzenia sobie. Osoby, które w dzieciństwie były ofiarami przemocy, mogą wyuczyć się mechanizmu dysocjacji, jako standardowej reakcji na stres.

Jakie są korzyści korzystania z mechanizmu obronnego zwanego dysocjacja?

Blokujemy odczuwanie bólu, przerażenie, przekonanie o czymś nieuchronnym, jak śmierć. Używamy określenia „wyjście poza własne ciało”. Uważamy, ze lepiej znaleźć się poza poczuciem nieuniknionej zagłady (jak np. W obliczu śmierci), niż być w nim zanurzonym.

Przykłady dysocjacji mogą obejmować:

1. Dysocjacja w reakcji na traumę: Osoba, która doświadczyła traumatycznego wydarzenia, może dysocjować, czyli odłączać się emocjonalnie od wspomnień związanym z traumatycznym doświadczeniem, aby uniknąć bólu lub lęku.

2. Dysocjacja w przypadku zaburzeń tożsamości: Osoba z zaburzeniem dysocjacyjnym tożsamości (dawniej znane jako rozdwojenie jaźni) może przeżywać różne osobowości lub tożsamości, które działają niezależnie od siebie i często nie mają świadomości wzajemnej.

3. Dysocjacja w reakcji na stres: W stresujących sytuacjach osoba może odczuwać, że jest “wyjęta z ciała” lub obserwuje siebie i swoje zachowanie z dystansu.

Dysocjacja jest mechanizmem obronnym, który pomaga jednostce radzić sobie z trudnymi emocjami, traumatycznymi doświadczeniami lub sytuacjami, które wydają się przytłaczające. Osoba może wykorzystywać dysocjację jako formę odseparowania się od trudnych rzeczywistości lub jako sposób na zminimalizowanie emocjonalnego obciążenia.

Łagodna, albo rzadko pojawiająca się dysocjacja często ułatwia podejmowanie odważniejszych czynów. Oczywiście mechanizm ten ma też wady, jakimi jest, np. Tendencja do automatycznego działania w warunkach, w których nasze życie nie jest zagrożone. Po przeżyciu traumy ludzie traktują zwykły stres jako okoliczności zagrażające życiu, reagując amnezją, obojętnością, dezorientacją. Ludzie, którzy nie doświadczyli podobnej traumatycznej sytuacji w życiu, bardzo często nie podejrzewają nawet, że ich bliscy zapominają o czymś, lub dziwnie się zachowują, ponieważ ulegają dysocjacji. Dlatego też, takie osoby często są odbierane negatywnie w kontaktach interpersonalnych.

W niektórych przypadkach, takich jak zaburzenia dysocjacyjne, dysocjacja może być bardziej systematyczna i utrzymywać się dłużej. Osoby z poważnymi zaburzeniami dysocjacyjnymi mogą tracić poczucie jedności tożsamości i doświadczać różnych stanów, które nie są ze sobą zintegrowane.

Terapeuci pracują nad pomaganiem osobom z dysocjacją w zrozumieniu i
zarządzaniu tym mechanizmem oraz w integracji różnych aspektów tożsamości, co może być częścią terapii w przypadku zaburzeń dysocjacyjnych.