Uważność to sposób świadomego bycia „tu i teraz”, polegający na kierowaniu uwagi na bieżące doświadczenie — bez oceniania, bez pośpiechu oraz bez prób natychmiastowej zmiany tego, co się wydarza. Innymi słowy, jest to postawa otwartości i ciekawości wobec tego, co już się dzieje — w ciele, w emocjach i w otoczeniu.
Po co praktykować uważność?
Współczesne tempo życia, wszechobecne przebodźcowanie oraz chroniczny stres sprawiają, że wiele osób funkcjonuje na „autopilocie”. W efekcie coraz łatwiej tracimy kontakt z własnymi emocjami, ciałem i rzeczywistymi potrzebami. Właśnie dlatego praktyka uważności staje się nie tylko narzędziem rozwojowym, lecz także sposobem regulacji i budowania odporności psychicznej.
Uważność pomaga:
- regulować układ nerwowy,
- redukować stres i napięcie,
- zwiększać zdolność koncentracji,
- rozwijać świadomość emocjonalną,
- wprowadzać więcej łagodności i życzliwości wobec siebie.
Skąd wzięła się uważność?
Praktyki mindfulness są szeroko wykorzystywane w psychoterapii, medycynie, pracy z traumą, rozwoju osobistym i edukacji.
Co daje praktykowanie uważności?
Regularna praktyka uważności prowadzi do:
- obniżenia poziomu kortyzolu,
- poprawy funkcjonowania kory przedczołowej odpowiedzialnej za regulację emocji,
- zwiększenia zdolności zauważania swoich stanów wewnętrznych,
- wzmocnienia poczucia zakotwiczenia w ciele,
- poprawy jakości snu i regeneracji,
- redukcji objawów lęku i depresji,
- rozwijania samoakceptacji i życzliwości wobec siebie.
Jak ćwiczyć uważność?
Najważniejsza zasada: zaczynaj małymi krokami. Krótkie, regularne praktyki są bardziej skuteczne niż długie i nieregularne.
1. Uważny oddech
Usiądź wygodnie i skieruj uwagę na naturalny przepływ powietrza. Obserwuj ruch klatki piersiowej, temperaturę powietrza, rytm. Kiedy odpłyniesz — delikatnie wróć do oddechu.
2. Skanowanie ciała (body scan)
Powoli kieruj uwagę na kolejne części ciała, zauważając napięcia, pulsowanie, temperaturę. Niczego nie zmieniaj – tylko obserwuj. Zaczynaj ćwiczenia od skanowania dołu ciała, aż po głowę.
3. Uważność w ruchu
Krótki spacer, joga, delikatne kołysanie – ważne, by ożywić kontakt z ciałem, którego dolegliwości często ignorujemy.
4. Uważność emocji
Zauważ emocję, nazwij ją i obserwuj jej przebieg.
Przykładowe pytania pomocnicze:
– Gdzie ją czuję w ciele?
– Jakie ma tempo?
– Co potrzebuję, czując to?
5. Uważność w codzienności
Pij kawę świadomie. Myj zęby, czując każdy ruch. Idź ulicą, zauważając światło, zapachy i dźwięki.
To proste ćwiczenia, ale zmieniają całe funkcjonowanie układu nerwowego.
Odczuwasz, że twoje ciało nosi w sobie wiele emocji? Nie zwlekaj i zapisz sie na konsultację osteopatyczną i już dzisiaj rozpocznij pracę z swoim ciałem i głową.
Warto całkowicie się zatrzymać, choćby na krótką chwilę, usiąść z naszym cierpieniem, pooddychać nim, poczuć je, nie próbować go wyjaśniać, zmieniać czy odganiać. Już samo to przynosi spokój. – Jon Kabat-Zinn