Blog

‘Kiedy ból mówi głośniej’, czyli samookaleczenia nastolatków. Dlaczego? | Część 2 | Między nami terapeutami | Podcast psychologiczny

Samookaleczanie u młodzieży – dlaczego nastolatki ranią swoje ciało?

Dlaczego młode osoby się okaleczają?
Jakie emocje stoją za autoagresją i dlaczego tak trudno ją na początku zauważyć?

W tym odcinku rozmawiamy o samookaleczaniu dzieci i nastolatków – o mechanizmach, emocjach, neurobiologii oraz o tym, jak rodzic i środowisko mogą realnie wspierać młodego człowieka w kryzysie.

Poruszamy m.in.:

• • czym jest samookaleczanie i jakie ma najczęstsze formy,
  • dlaczego młodzież się okalecza i czy jest to forma regulacji emocji,
  • jakie mity najczęściej pojawiają się wokół samookaleczeń,
  • czy cięcie oznacza próbę samobójczą – a kiedy nie,
  • jak wygląda psychoterapia nastolatka w podejściu integracyjnym i systemowym,
  • jakie emocje najczęściej stoją za autoagresją: złość, wstyd, lęk, pustka,
  • co mówi neurobiologia o tym, że „to przynosi ulgę”,
  • jak reagować, gdy rodzic odkrywa samookaleczanie,
  • czego absolutnie nie mówić nastolatkowi i jak z nim rozmawiać bez oceniania,
  • kiedy potrzebna jest konsultacja psychiatryczna lub dodatkowe formy wsparcia,
  • jak wygląda proces zdrowienia i jak wspierać w nawrotach,

• co wnoszą książki „Niemy krzyk” i „Gdy Twoje dziecko się okalecza”,
• jakie sygnały w relacji rodzinnej mogą współwystępować z autoagresją.

To rozmowa o emocjach, bezradności, poszukiwaniu ulgi, ale też o tym, jak budować bezpieczeństwo, bliskość i komunikację, które realnie ratują zdrowie psychiczne młodej osoby.

Rozmawiają:

Paulina Podrez – psychoterapeutka psychodynamiczna, seksuolożka, terapeutka par oraz założycielka ośrodków Przestrzeń Holistic

Agata Dębska – pedagożka, coach, psychoterapeutka integracyjno-systemowa, terapeutka par oraz trenerka TUS

Zapraszamy do cz.1 podcastu • ‘Kiedy ból mówi głośniej’

Nasza psycholożka Maria Kubicka udzieliła wywiadu dla HaloDoctor, w którym porusza temat samotności w okresie świąt i przełomu roku. Zwraca uwagę na to, jak silna presja społeczna związana z „idealnymi świętami” wpływa na nasze samopoczucie oraz dlaczego samotność nie zawsze musi oznaczać coś złego.

W rozmowie Maria Kubicka pokazuje, że samotne święta mogą być świadomym wyborem i formą zadbania o własny dobrostan psychiczny. Jednocześnie podkreśla, jak ważne jest rozróżnienie samotności z wyboru od samotności, która wiąże się z cierpieniem, stratą lub kryzysem.

W wywiadzie pojawiają się także konkretne wskazówki:

• jak obniżyć presję,
• zatroszczyć się o siebie,
• gdzie szukać wsparcia, gdy emocje stają się przytłaczające.

To ważny i potrzebny głos normalizujący różne doświadczenia świątecznego czasu oraz przypominający, że nie ma jednego „właściwego” sposobu przeżywania świąt.

Zachęcamy do lektury całego wywiadu na stronie HaloDoctor.

Autorka:

Maria Kubicka – Psycholożka, Psychoterapeutka Ericksonowska

Perspektywa psychoterapeuty

Jako psychoterapeuta pracujący na co dzień z dziećmi i młodzieżą doświadczającymi silnych trudności emocjonalnych, a także z ich rodzicami – często przerażonymi, zagubionymi i bezradnymi – uważam tę książkę za jedną z najważniejszych pozycji dotyczących samookaleczeń u nastolatków dostępnych na polskim rynku.

Samookaleczanie jako sposób radzenia sobie z cierpieniem

Michael Hollander w niezwykle klarowny i empatyczny sposób pokazuje, że samookaleczanie nie jest zachowaniem „złym” ani próbą manipulacji, lecz sposobem radzenia sobie z intensywnym cierpieniem psychicznym. Autor trafnie ujmuje istotę problemu, pisząc:
„Zrozumienie, że samookaleczanie to dla dziecka sposób radzenia sobie z niezwykle trudnymi emocjami, otwiera drogę do rozwiązania problemu.”

To zdanie stanowi fundament całej książki i punkt wyjścia do realnej pomocy dziecku oraz jego rodzinie.

Rola rodzica i systemu rodzinnego

Z perspektywy klinicznej szczególnie istotne jest podkreślenie, że praca z dzieckiem to jedno, natomiast praca z rodzicem i całym systemem rodzinnym to osobne, często bardzo trudne zadanie. Rodzice mierzą się z ogromnym lękiem, poczuciem winy i bezradnością, a wokół samookaleczeń narosło wiele mitów utrudniających adekwatne reagowanie. Książka porządkuje te przekonania i daje rodzicom język pozwalający lepiej rozumieć zachowania dziecka.

Regulacja emocji zamiast oceniania i karania

Autor jasno tłumaczy, że dla wielu nastolatków ból fizyczny bywa łatwiejszy do zniesienia niż ból emocjonalny. Samookaleczenie pełni funkcję regulowania emocji, z którymi dziecko nie potrafi poradzić sobie w inny sposób. Takie rozumienie zmniejsza potrzebę oceniania i karania, a otwiera przestrzeń na empatię, uważność i wspieranie rozwoju nowych umiejętności.

Terapia DBT – struktura i porządek

Książka opiera się na założeniach terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT) i w bardzo przejrzysty sposób pokazuje jej strukturę: biopsychospołeczne rozumienie trudności, zaangażowanie rodziny w terapię, coaching umiejętności, pracę zespołu konsultacyjnego, dzienniki obserwacji oraz systematyczne ćwiczenie umiejętności. Dzięki temu rodzice zyskują poczucie, że terapia jest procesem uporządkowanym i opartym na sprawdzonych metodach.

Klarowna forma i psychoedukacja emocjonalna

Dużym atutem książki jest jej przejrzysta forma. Najważniejsze treści autor wyróżnia w ramkach, co ułatwia korzystanie z książki w codziennym życiu. Hollander porządkuje wiedzę o emocjach, rozróżniając emocje podstawowe, mające komponent biologiczny (np. złość, smutek, radość, strach), oraz emocje wyuczone (m.in. wstyd, poczucie winy, zazdrość). Pomaga to rodzicom lepiej rozumieć stany emocjonalne dziecka.

Uprawomocnianie emocji jako fundament relacji

Szczególnie cennym elementem książki jest dokładne omówienie uprawomocniania emocji. W praktyce okazuje się to jednym z najtrudniejszych zadań dla rodziców. Hollander pokazuje, że uprawomocnianie nie oznacza przyzwolenia, lecz akceptację doświadczenia emocjonalnego dziecka. Stanowi ono fundament relacji opartej na bezpieczeństwie i zaufaniu.

Język dialogu i konkretne narzędzia

Autor podaje liczne przykłady dialogów i reakcji: co można powiedzieć, jak zareagować, czego lepiej unikać. Uczy uważnego, aktywnego słuchania oraz dawania przestrzeni temu, co niewypowiedziane. Jednocześnie zachęca rodziców do pracy nad tolerowaniem własnego dyskomfortu emocjonalnego i modelowania regulacji emocji.

Historie rodzin i różne formy pomocy

Dodatkową wartością książki są opisy realnych historii dzieci i rodzin. Pozwalają one rodzicom odnaleźć własną sytuację i poczuć, że nie są w tym doświadczeniu sami. Autor omawia również współpracę terapeuty z rodzicem, granice poufności oraz różne formy pomocy: terapię indywidualną, grupową i hospitalizację.

Podsumowanie i rekomendacja

Z mojego doświadczenia terapeutycznego wynika, że jest to książka realnie wspierająca zarówno rodziców, jak i specjalistów. Porządkuje wiedzę, rozwiewa wątpliwości i dostarcza konkretnych narzędzi do pracy z emocjami — bez uproszczeń i obietnic szybkich rozwiązań.

To pozycja, którą z pełnym przekonaniem polecam rodzicom dzieci i nastolatków zmagających się z samookaleczaniem oraz terapeutom pracującym z rodzinami. Książka mądra, empatyczna i bardzo potrzebna — ucząca, jak być dla dziecka obecnym w sposób naprawdę pomocny.

Autorka recenzji:

Agata Dębska – Terapeutka par, Terapeutka rodzinna, Psychoterapeutka integracyjno- systemowa, Trenerka TUS, Mediatorka, Coach

Wprowadzenie do tematyki OCD

Książka „Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Od syndromologii do leczenia” dr. Macieja Żerdzińskiego to obszerna i rzetelna monografia poświęcona problematyce OCD. Autor — lekarz psychiatra, praktyk i naukowiec — z dużą precyzją i odpowiedzialnością podejmuje to złożone zagadnienie. Sięga po przykłady z filmów i literatury, a także po własną prozę, aby w przystępny sposób wprowadzić czytelnika w świat osób doświadczających obsesji i kompulsji, często postrzegany jako niezrozumiały lub dziwaczny.

Przystępność i narracja

Autor świadomie wykorzystuje bohaterów filmowych jako punkt odniesienia, zwłaszcza dla czytelników mniej zaznajomionych z tematyką. Dzięki temu ułatwia zrozumienie psychopatologii, którą konsekwentnie rozwija w kolejnych rozdziałach. Prowadzi czytelnika przez proces zachorowania, diagnozy i leczenia, a także pokazuje, jak zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne wpływają na życie emocjonalne, rodzinne i zawodowe osoby chorej, obniżając jakość życia nie tylko pacjenta.

Przykłady kliniczne i innowacyjne rozwiązania

W książce autor często sięga po przykłady z własnej praktyki klinicznej oraz z literatury przedmiotu. Wyjaśnia pojęcia, porządkuje wiedzę i pomaga spojrzeć na doświadczenia osób chorujących z szerszej perspektywy. Jako ciekawy i nowatorski zabieg wykorzystuje także opis pacjentki wygenerowany przez AI, który samodzielnie adaptuje tak, aby jak najwierniej oddawał doświadczenia pacjentów spotykanych w gabinecie.

Perspektywy teoretyczne i terapeutyczne

Autor nie ogranicza się wyłącznie do jednego ujęcia teoretycznego. Choć wyraźnie akcentuje perspektywę biologiczną i genetyczną, uwzględnia również psychologiczne i psychoterapeutyczne podejścia do OCD. Przywołuje badania dotyczące genezy, diagnozy i leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, omawiając zarówno podejście psychodynamiczne, jak i behawioralno-poznawcze.

Strona wizualna i struktura publikacji

Publikacja zawiera liczne ryciny, zestawienia, tabele oraz fotografie, które porządkują materiał i ułatwiają przyswajanie dużej ilości wiedzy. Dzięki temu książka pozostaje czytelna mimo swojej objętości i złożoności tematu.

Dla kogo jest ta książka?

Autor kieruje książkę przede wszystkim do lekarzy, co widać w licznych odniesieniach do biologicznych mechanizmów choroby oraz farmakoterapii. Jednocześnie publikacja stanowi wartościową pozycję dla psychologów zajmujących się diagnozą i wsparciem osób z OCD oraz osobowością anankastyczną, a także dla ich rodzin. Przystępny język i lekkość narracji sprawiają, że po książkę mogą sięgnąć również wszyscy zainteresowani tematyką zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Z pełnym przekonaniem polecam tę publikację.

Autorka recenzji:

Katarzyna Panasiuk-Kalinowska – Psycholożka kliniczna, Superwizorka, Certyfikowana psychoterapeutka psychodynamiczna, Terapeutka par

Słowa kluczowe: zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, OCD, psychopatologia, psychiatria, psychoterapia, psychologia kliniczna, diagnoza zaburzeń psychicznych, leczenie OCD, farmakoterapia, terapia psychodynamiczna, terapia poznawczo-behawioralna, zdrowie psychiczne, literatura psychologiczna, recenzja książki, psychoedukacja

‘Kiedy ból mówi głośniej’, czyli samookaleczenia nastolatków. Dlaczego? | Część 1 | Między nami terapeutami | Podcast psychologiczny

Samookaleczanie u młodzieży – dlaczego nastolatki ranią swoje ciało?

Dlaczego młode osoby się okaleczają?
Jakie emocje stoją za autoagresją i dlaczego tak trudno ją na początku zauważyć?

W tym odcinku rozmawiamy o samookaleczaniu dzieci i nastolatków – o mechanizmach, emocjach, neurobiologii oraz o tym, jak rodzic i środowisko mogą realnie wspierać młodego człowieka w kryzysie.

Poruszamy m.in.:

• czym jest samookaleczanie i jakie ma najczęstsze formy,
• dlaczego młodzież się okalecza i czy jest to forma regulacji emocji,
• jakie mity najczęściej pojawiają się wokół samookaleczeń,
• czy cięcie oznacza próbę samobójczą – a kiedy nie,
• jak wygląda psychoterapia nastolatka w podejściu integracyjnym i systemowym,
• jakie emocje najczęściej stoją za autoagresją: złość, wstyd, lęk, pustka,
• co mówi neurobiologia o tym, że „to przynosi ulgę”,
• jak reagować, gdy rodzic odkrywa samookaleczanie,
• czego absolutnie nie mówić nastolatkowi i jak z nim rozmawiać bez oceniania,
• kiedy potrzebna jest konsultacja psychiatryczna lub dodatkowe formy wsparcia,
• jak wygląda proces zdrowienia i jak wspierać w nawrotach,
• co wnoszą książki „Niemy krzyk” i „Gdy Twoje dziecko się okalecza”,
• jakie sygnały w relacji rodzinnej mogą współwystępować z autoagresją.

To rozmowa o emocjach, bezradności, poszukiwaniu ulgi, ale też o tym, jak budować bezpieczeństwo, bliskość i komunikację, które realnie ratują zdrowie psychiczne młodej osoby.

Rozmawiają:

Paulina Podrez – psychoterapeutka psychodynamiczna, seksuolożka, terapeutka par oraz założycielka ośrodków Przestrzeń Holistic

Agata Dębska – pedagożka, coach, psychoterapeutka integracyjno-systemowa, terapeutka par oraz trenerka TUS

Po 40. roku życia kręgosłup zaczyna wysyłać sygnały, których nie warto ignorować. Zmniejszająca się masa mięśniowa, spadek gęstości kości i rosnąca sztywność stawów to naturalne procesy fizjologiczne. Nie oznaczają one jednak konieczności życia z bólem. Kluczowe znaczenie mają codzienne nawyki, sposób pracy, ruch (a często jego brak) oraz odpowiednio dobrana profilaktyka.

Jak podkreśla fizjoterapeutka Anna Szczotka, to nie sama praca siedząca jest największym zagrożeniem dla kręgosłupa. Jest nim długotrwałe pozostawanie w jednej pozycji i brak regularnej aktywności. W artykule wyjaśniamy, jakie ćwiczenia są najskuteczniejsze po 40-tce, jak odciążyć kręgosłup w pracy i kiedy warto zgłosić się do fizjoterapeuty — nawet profilaktycznie.

Zapraszamy do przeczytania całości artykułu przygotowanego przez naszą fizjoterapeutkę Annę Szczotkę.

To praktyczny przewodnik dla każdego, kto chce zadbać o kręgosłup świadomie i długofalowo.

Autorka:

Anna Szczotka – Fizjoterapeutka czaszkowo-twarzowa (stomatologiczna), urologiczna, uroginekologiczna

Czy kara naprawdę leczy? O absurdach polskiego prawa narkotykowego i tym, co działa lepiej

W najnowszym numerze tygodnika „Polityka” głos w sprawie aktualnej polityki narkotykowej zabrała nasza terapeutka uzależnień, Małgorzata Żalikowska-Grochowska. W rozmowie porusza temat, który dotyka tysięcy młodych ludzi każdego roku: jak restrykcyjne prawo, zamiast wspierać, często utrudnia dostęp do realnej pomocy.

Małgorzata zwraca uwagę na nierówności w traktowaniu różnych substancji, zwłaszcza alkoholu i marihuany. Na brak spójności w działaniach państwa oraz na to, że strach przed konsekwencjami prawnymi może blokować osoby potrzebujące wsparcia przed zgłoszeniem się na terapię. Podkreśla również, że edukacja, profilaktyka i dostęp do leczenia są znacznie skuteczniejsze niż penalizacja niewielkiej ilości substancji.

To ważny głos w dyskusji o zdrowiu publicznym i o tym, jak powinna wyglądać nowoczesna, skuteczna polityka przeciwdziałania uzależnieniom.

Pełny wywiad z Małgorzatą Żalikowską-Grochowską znajdziesz w „Polityce”, kilkając tutaj.

Małgorzata Żalikowska-Grochowska – Psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, Certyfikowana terapeutka uzależnień, Terapeutka EMDR

Jak stać się swoim własnym bezpiecznym domem?

To pytanie, które dotyka wielu z nas – szczególnie wtedy, gdy czujemy się zagubieni, przeciążeni albo odłączeni od siebie. W najnowszym odcinku podcastu Kafka u Gosi Ohme gości nasza psychoterapeutka, Agata Dębska. W wyjątkowo czuły i jednocześnie konkretny sposób opowiada o budowaniu wewnętrznej stabilności, relacji z samym sobą oraz o pracy z wewnętrznym dzieckiem.

To rozmowa o powrotach do siebie, o tworzeniu przestrzeni, w której nie trzeba niczego udawać. A także o czułości, która może stać się praktyką zmieniającą życie. Agata pokazuje, jak krok po kroku budować w sobie „dom”, do którego naprawdę chce się wracać. Niezależnie od tego, co dzieje się na zewnątrz.

Jeśli szukasz inspiracji, narzędzi i poczucia, że nie jesteś sam_a w swoich doświadczeniach, ten odcinek będzie dla Ciebie wartościowym towarzyszem.

Posłuchaj rozmowy z Agatą Dębską tutaj:

Agata Dębska – Terapeutka par, Terapeutka rodzinna, Psychoterapeutka integracyjno- systemowa, Trenerka TUS, Mediatorka, Coach

Menopauza to naturalny etap w życiu kobiety, który często niesie ze sobą uciążliwe dolegliwości – zarówno fizyczne, jak i emocjonalne. W tym czasie coraz więcej kobiet szuka wsparcia, które nie wymaga farmakoterapii ani zabiegów chirurgicznych. Fizjoterapia uroginekologiczna okazuje się jednym z najskuteczniejszych i najbezpieczniejszych sposobów na poprawę jakości życia. Od łagodzenia objawów nietrzymania moczu – po zwiększenie komfortu w sferze intymnej.

O tym, jak dbać o mięśnie dna miednicy, kiedy rozpocząć terapię i dlaczego warto traktować fizjoterapię jako element profilaktyki zdrowia kobiecego, opowiada nasza fizjoterapeutka Anna Szczotka.

Przeczytaj pełny artykuł i dowiedz się, jak fizjoterapia może pomóc przejść przez menopauzę z większym spokojem i komfortem.

Autorka artykułu:

Anna Szczotka – Fizjoterapeutka czaszkowo-twarzowa (stomatologiczna), urologiczna, uroginekologiczna

Seks w starszym wieku – jak myślenie „nie wypada” wpływa na bliskość i dobrostan

Wraz z wiekiem zmienia się nasze ciało, doświadczenia i sposób, w jaki postrzegamy siebie. Niestety wokół seksualności osób starszych wciąż narastają stereotypy i wstydliwe przekonania. Przekonania typu „już nie wypada” czy „to nie dla mnie” mogą odbierać prawo do intymności, przyjemności i satysfakcji w relacjach.

W najnowszym artykule Paulina Podrez wyjaśnia, jak wewnętrzny dialog wpływa na poczucie wartości, relacje i dobrostan w dojrzałym wieku. Pokazuje również, jak społeczne oczekiwania kształtują nasze postrzeganie siebie i bliskość w relacjach. Autorka pokazuje, dlaczego seksualność nie ma „okresu ważności” i jak odkrywać przyjemność oraz bliskość nawet w nowym etapie życia.

Szczególną uwagę poświęcono stereotypom dotyczącym kobiet i mężczyzn, które mogą ograniczać eksplorację własnych potrzeb. Artykuł podkreśla, jak edukacja, otwarta rozmowa i troska o siebie mogą wspierać zdrowie psychiczne, relacje z partnerem i ogólny dobrostan seniorów.

To lektura dla każdego, kto chce przełamać tabu, zrozumieć swoje potrzeby i czerpać radość z życia bez względu na wiek.

Zapraszamy do przeczytania całego artykułu klikając tutaj i odkrycia, jak dojrzałość może stać się czasem odwagi, bliskości i satysfakcji w życiu intymnym.

Autorka artykułu:

Paulina Podrez – Założycielka ośrodków, Psycholożka, Psychoterapeutka psychodynamiczna, Seksuolożka, Terapeutka par