Bezpłatna konsultacja
Umów wizytę

Śródmieście 794 205 629   │ 

Prymitywna idealizacja i dewaluacja to pojęcia odnoszące się do mechanizmów obronnych, które często występują w kontekście zaburzeń osobowości, zwłaszcza w osobowości borderline. Te mechanizmy polegają na ekstremalnym postrzeganiu innych ludzi lub sytuacji jako albo całkowicie doskonałych (idealizacja) albo całkowicie złych (dewaluacja). Ważnym produktem ubocznym
idealizacji jest poczucie własnej niedoskonałości i porównywanie się do zidealizowanego przez siebie obiektu. Prowadzi ona do dewaluacji.

1. Prymitywna idealizacja:

W mechanizmie tym osoba widzi innych ludzi lub sytuacje jako
doskonałe, ideały, bez wad ani błędów. Osoba może być zafascynowana kimś lub czymś, uważając to za idealne i nieosiągalne. Jednym ze sposobów na obronę przed lekiem jest wiara, że ktoś, kto ma władze, ma nad wszystkim kontrole, a właściwie wiara, że ludzie rządzący światem są mądrzejsi i silniejsi od nas. Ta idealizacja jest często nierealistyczna i może prowadzić do rozczarowania, kiedy osoba zaczyna dostrzegać wady lub błędy innych.

2. Prymitywna dewaluacja:

W przeciwnym przypadku, mechanizm dewaluacji polega na postrzeganiu innych ludzi lub sytuacji jako całkowicie złych, bez wartości lub wad. Dewaluacja, to
zabieg podważania drugiego człowieka, przypisywania im wyolbrzymionych cech negatywnych. Osoba może rzucać oskarżenia, obwiniać innych i przekonuje się, że wszyscy są źli lub niegodni zaufania. Ta dewaluacja jest również przesadzona i może prowadzić do trudności w utrzymywaniu zdrowych relacji. Jest ona nieodłączna potrzebie idealizacji. Niestety nic w życiu nie jest idealne, wiec przez idealizacje możemy się bardzo rozczarować, co tylko sprawia ze dewaluacja jest jeszcze boleśniejsza.

Przykłady prymitywnej idealizacji i dewaluacji mogą obejmować:

Prymitywna idealizacja:
1. Idealizacja partnera w związku: Osoba może uważać swojego partnera za doskonałego, bez wad i błędów. Wyolbrzymia jego pozytywne cechy i przekonuje się, że partner jest ideałem. Jednak kiedy partner popełni jakąś małą wadę lub błąd, osoba może być rozczarowana i zrozpaczona.
2. Idealizacja rodzica: Osoba może uważać jednego z rodziców za nieskazitelnego i doskonałego, widząc go jako wzór do naśladowania. Idealizacja może prowadzić do naiwności w relacji z rodzicem i trudności w dostrzeganiu jego wad.

Prymitywna dewaluacja:
1. Dewaluacja byłego partnera: Osoba, która zakończyła związek, może potraktować swojego byłego partnera jako całkowicie zepsutego i negatywnego, przypisując mu wszystkie błędy w związku.
2. Dewaluacja samej siebie: Osoba może postrzegać siebie jako całkowicie bezwartościową i niezdolną do osiągnięcia sukcesu. Zaniża swoje osiągnięcia i uważa siebie za całkowicie niegodną szacunku.
Te mechanizmy obronne wynikają często z trudnych przeżyć lub traumy, które osoba może próbować przetworzyć w ten sposób. Jednakże, w dłuższej perspektywie, te ekstremalne postrzeganie innych ludzi i sytuacji mogą prowadzić do problemów w relacjach społecznych. W terapii, terapeuci pracują nad pomaganiem osobie zrozumieć te mechanizmy i rozwijać bardziej realistyczne i zdrowe postrzeganie innych ludzi i sytuacji.