Blog

Definicja problemu.

Wstyd jest emocją, która towarzyszy każdemu, problem pojawia się wtedy, gdy blokuje działania i tym samym ogranicza zdrowe funkcjonowanie. Jest to emocja związana z poczuciem własnej wadliwości i niedoskonałości. Pojawia się w sytuacji kiedy nie spełnimy standardów własnych lub oczekiwań innych, co prowadzi do negatywnego myślenia o sobie, poczucia gorszości. Każda emocja niesie za sobą określony komunikat i związany z nim impuls do działania. W przypadku wstydu, który mówi: „jesteś wadliwy”, „jesteś gorszy” najczęstszym działaniem jest chęć ukrycia się, udawania kogoś innego, unikania, co w rezultacie może prowadzić do depresji, fobii społecznej, zaburzeń lękowych.

Ramy teoretyczne.

W książce „Wstyd. Umiejętności i strategie, dzięki którym sobie poradzisz” autorzy Aleksander L. Chapman i Kim L. Gratz zalecają strategie i umiejętności do poradzenia sobie z problemem z zakresu terapii dialektyczno – behawioralnej. Jest to nurt terapeutyczny uznawany za efektywny w pracy z intensywnymi emocjami, co potwierdzają liczne badania. Terapia dialektyczno – behawioralna została stworzona przez dr. Marshe M. Linehan głównie dla osób zmagających się z zaburzeniami emocjonalnymi, ze skłonnościami samobójczymi, którym bardzo często towarzyszył przewlekły wstyd.

Celem książki jest zapoznanie czytelnika z podstawowymi umiejętnościami terapii dialektyczno – behawioralnej, by nauczył się skutecznie radzić sobie ze wstydem i ograniczył jego wpływ na własne życie.

Wartość merytoryczna i praktyczna.

Publikacja napisana jest w formule poradnikowej i warsztatowej. Znajdziemy w niej liczne ćwiczenia, pytania skłaniające do autorefleksji, arkusze do pracy własnej oraz konkretne strategie do poradzenia sobie z emocjami.
Poradnik można wykorzystać jako uzupełnienie terapii indywidualnej oraz do pracy własnej dla pacjentów pomiędzy sesjami. Liczne ćwiczenia i narzędzia proponowane przez autorów można zaadaptować do pracy z osobami z lękiem społecznym oraz nasilonym perfekcjonizmem w pracy gabinetowej.

W książce znajdziemy:

• ćwiczenia, które pozwolą nam zidentyfikować źródła wstydu,
• propozycje pracy z krytycznym dialogiem wewnętrznym,
• umiejętności związane z uważnością do radzenia sobie ze wstydem,
• sposoby na poradzenie sobie ze wstydem w relacjach,
• metody rozwijania samowspółczucia.

Książka napisana jest przystępnym, zrozumiałym językiem. Umieszczony w niej materiał jest uporządkowany, a czytelnik zapoznając się w zawartymi w niej treściami nie pozostaje jedynie z refleksją, lecz otrzymuje konkretne narzędzia do pracy.

Czy warto zapoznać się z powyższa publikacją?

„Wstyd. Umiejętności i strategie, dzięki którym sobie poradzisz” to przystępny i praktyczny przewodnik do pracy z jedną z najbardziej bolesnych emocji. Jego największą wartością są zawarte w nim konkretne narzędzia oparte na terapii dialektyczno – behawioralnej, które z powodzeniem można zastosować zarówno w terapii, jak i w pracy własnej.

To jest książka, która nie obiecuje szybkiego uwolnienia się od wstydu, lecz coś bardziej realistycznego – nauczenia się innego sposobu bycia z nim.
Jeśli wstyd wpływa na Twoje codzienne funkcjonowanie, ogranicza Twoje aktywności, niszczy relacje to powyższa pozycja może być dobrym punktem wyjścia do pracy nad zmianą.
Zdecydowanie polecam.

Autorka recenzji:

Ewelina Majkowska – Psycholożka, Psychoterapeutka poznawczo- behawioralna, Interwentka kryzysowa, Terapeutka traumy

Wprowadzenie do tematyki przemocy emocjonalnej

Książka „Emocjonalnie przemocowi rodzice. Poradnik dla dorosłych” Sherrie Campbell to ważna i potrzebna publikacja poświęcona skutkom dorastania w środowisku naznaczonym przemocą emocjonalną. Autorka — psycholożka kliniczna i terapeutka — z dużą wrażliwością oraz doświadczeniem zawodowym podejmuje temat często bagatelizowany lub trudny do uchwycenia, ponieważ przemoc emocjonalna nie pozostawia widocznych śladów. Campbell wprowadza czytelnika w świat dorosłych osób, które przez lata funkcjonowały w relacjach opartych na manipulacji, kontroli czy dewaluacji, pokazując, jak głęboko takie doświadczenia wpływają na poczucie własnej wartości i zdolność budowania zdrowych więzi.

Przystępność i narracja

Autorka prowadzi narrację w sposób przystępny i angażujący, łącząc wiedzę psychologiczną z językiem zrozumiałym dla szerokiego grona odbiorców. Posługuje się przykładami codziennych sytuacji i charakterystycznych wzorców zachowań, dzięki czemu czytelnik może łatwiej rozpoznać mechanizmy przemocy emocjonalnej w swoim życiu. Campbell stopniowo rozwija temat — od identyfikacji toksycznych relacji, przez zrozumienie ich długofalowych konsekwencji, aż po proces odzyskiwania sprawczości. Narracja wspiera czytelnika w konfrontowaniu trudnych doświadczeń, jednocześnie oferując poczucie zrozumienia i normalizacji przeżyć.

Przykłady kliniczne i praktyczne wskazówki

Silną stroną książki są liczne przykłady oparte na praktyce terapeutycznej autorki, które obrazują różnorodne formy emocjonalnej przemocy oraz jej skutki w dorosłym życiu. Campbell nie ogranicza się do opisu problemu — proponuje konkretne strategie radzenia sobie, takie jak wyznaczanie granic, praca nad samowspółczuciem czy rozwijanie zdrowych wzorców relacyjnych. Praktyczne ćwiczenia i refleksje pomagają czytelnikowi przełożyć wiedzę na realne działania, wspierając proces zdrowienia i odbudowy poczucia bezpieczeństwa.

Perspektywy psychologiczne i terapeutyczne

Autorka osadza omawiane zagadnienia w szerokim kontekście psychologicznym, odwołując się do współczesnych podejść terapeutycznych. W książce można odnaleźć elementy terapii poznawczo-behawioralnej, pracy z traumą relacyjną, uważności oraz koncepcji samowspółczucia. Campbell podkreśla znaczenie integracji wiedzy o mechanizmach psychologicznych z praktyką terapeutyczną, pokazując, że proces zdrowienia wymaga zarówno zrozumienia przeszłości, jak i aktywnego budowania nowych sposobów funkcjonowania.

Strona wizualna i struktura publikacji

Struktura książki sprzyja systematycznej pracy z materiałem. Rozdziały są przejrzyste, logicznie uporządkowane i zawierają podsumowania oraz ćwiczenia, które ułatwiają utrwalenie treści. Taki układ wspiera czytelnika w stopniowym pogłębianiu refleksji nad własnymi doświadczeniami i pozwala wracać do wybranych fragmentów w miarę potrzeb. Publikacja zachowuje równowagę między treścią edukacyjną a praktycznym przewodnikiem do pracy własnej.

Dla kogo jest ta książka i jak można z niej korzystać?

Książka Sherrie Campbell została zaprojektowana nie tylko jako źródło wiedzy, lecz przede wszystkim jako praktyczny przewodnik do pracy własnej. Najpełniej skorzystają z niej dorosłe osoby, które wychowywały się w relacjach naznaczonych przemocą emocjonalną — zarówno tych jawnych, jak i subtelnych, trudnych do jednoznacznego nazwania. Publikacja pomaga rozpoznać doświadczenia, które przez lata mogły być normalizowane lub minimalizowane, a jednocześnie daje język do opisania własnych przeżyć.

Książkę można czytać na kilka sposobów — linearnie, jako spójny proces prowadzący od rozpoznania mechanizmów przemocy do budowania nowych wzorców funkcjonowania, lub wybiórczo, wracając do rozdziałów odpowiadających aktualnym potrzebom czytelnika. Zawarte w niej refleksje i ćwiczenia sprzyjają zatrzymaniu się nad własną historią, dlatego publikacja dobrze sprawdza się jako narzędzie do pracy indywidualnej, prowadzonej w bezpiecznym tempie. Campbell zachęca do stopniowego konfrontowania się z trudnymi emocjami, podkreślając znaczenie samowspółczucia i granic w tym procesie.

Książka może również stanowić wartościowe uzupełnienie psychoterapii. Czytana równolegle z pracą terapeutyczną pomaga porządkować doświadczenia, pogłębiać wgląd i utrwalać nowe sposoby reagowania. Dla wielu czytelników będzie to także pierwszy krok do zrozumienia własnych trudności i rozważenia sięgnięcia po profesjonalne wsparcie.

Publikacja jest cenna nie tylko dla osób bezpośrednio dotkniętych skutkami przemocy emocjonalnej. Skorzystają z niej również psychologowie, terapeuci oraz osoby pracujące pomocowo — jako materiał psychoedukacyjny i inspiracja do rozmowy o relacjach rodzinnych oraz ich długofalowych konsekwencjach. Książka może być także pomocna dla partnerów i bliskich osób z historią przemocy emocjonalnej, pozwalając lepiej zrozumieć ich reakcje, potrzeby i proces zdrowienia.

Dzięki przystępnemu językowi i praktycznemu charakterowi publikacja pozostaje dostępna zarówno dla czytelników poszukujących specjalistycznej wiedzy, jak i dla tych, którzy dopiero zaczynają nazywać swoje doświadczenia. To książka, z której można korzystać etapami — wracając do niej w momentach refleksji, kryzysu czy zmian — traktując ją jako długofalowe wsparcie w procesie odbudowy poczucia bezpieczeństwa i sprawczości.

Z pełnym przekonaniem polecam tę publikację jako rzetelne, empatyczne i praktyczne wsparcie w procesie wychodzenia z długotrwałych skutków przemocy emocjonalnej.

Autorka recenzji:

Natalia Gąsiewska – Psycholożka, Seksuolożka, Psychoterapeutka psychoanalityczna w trakcie szkolenia, Diagnostka

Nasza psycholożka Maria Kubicka udzieliła wywiadu dla HaloDoctor, w którym porusza temat samotności w okresie świąt i przełomu roku. Zwraca uwagę na to, jak silna presja społeczna związana z „idealnymi świętami” wpływa na nasze samopoczucie oraz dlaczego samotność nie zawsze musi oznaczać coś złego.

W rozmowie Maria Kubicka pokazuje, że samotne święta mogą być świadomym wyborem i formą zadbania o własny dobrostan psychiczny. Jednocześnie podkreśla, jak ważne jest rozróżnienie samotności z wyboru od samotności, która wiąże się z cierpieniem, stratą lub kryzysem.

W wywiadzie pojawiają się także konkretne wskazówki:

• jak obniżyć presję,
• zatroszczyć się o siebie,
• gdzie szukać wsparcia, gdy emocje stają się przytłaczające.

To ważny i potrzebny głos normalizujący różne doświadczenia świątecznego czasu oraz przypominający, że nie ma jednego „właściwego” sposobu przeżywania świąt.

Zachęcamy do lektury całego wywiadu na stronie HaloDoctor.

Autorka:

Maria Kubicka – Psycholożka, Psychoterapeutka Ericksonowska

Perspektywa psychoterapeuty

Jako psychoterapeuta pracujący na co dzień z dziećmi i młodzieżą doświadczającymi silnych trudności emocjonalnych, a także z ich rodzicami – często przerażonymi, zagubionymi i bezradnymi – uważam tę książkę za jedną z najważniejszych pozycji dotyczących samookaleczeń u nastolatków dostępnych na polskim rynku.

Samookaleczanie jako sposób radzenia sobie z cierpieniem

Michael Hollander w niezwykle klarowny i empatyczny sposób pokazuje, że samookaleczanie nie jest zachowaniem „złym” ani próbą manipulacji, lecz sposobem radzenia sobie z intensywnym cierpieniem psychicznym. Autor trafnie ujmuje istotę problemu, pisząc:
„Zrozumienie, że samookaleczanie to dla dziecka sposób radzenia sobie z niezwykle trudnymi emocjami, otwiera drogę do rozwiązania problemu.”

To zdanie stanowi fundament całej książki i punkt wyjścia do realnej pomocy dziecku oraz jego rodzinie.

Rola rodzica i systemu rodzinnego

Z perspektywy klinicznej szczególnie istotne jest podkreślenie, że praca z dzieckiem to jedno, natomiast praca z rodzicem i całym systemem rodzinnym to osobne, często bardzo trudne zadanie. Rodzice mierzą się z ogromnym lękiem, poczuciem winy i bezradnością, a wokół samookaleczeń narosło wiele mitów utrudniających adekwatne reagowanie. Książka porządkuje te przekonania i daje rodzicom język pozwalający lepiej rozumieć zachowania dziecka.

Regulacja emocji zamiast oceniania i karania

Autor jasno tłumaczy, że dla wielu nastolatków ból fizyczny bywa łatwiejszy do zniesienia niż ból emocjonalny. Samookaleczenie pełni funkcję regulowania emocji, z którymi dziecko nie potrafi poradzić sobie w inny sposób. Takie rozumienie zmniejsza potrzebę oceniania i karania, a otwiera przestrzeń na empatię, uważność i wspieranie rozwoju nowych umiejętności.

Terapia DBT – struktura i porządek

Książka opiera się na założeniach terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT) i w bardzo przejrzysty sposób pokazuje jej strukturę: biopsychospołeczne rozumienie trudności, zaangażowanie rodziny w terapię, coaching umiejętności, pracę zespołu konsultacyjnego, dzienniki obserwacji oraz systematyczne ćwiczenie umiejętności. Dzięki temu rodzice zyskują poczucie, że terapia jest procesem uporządkowanym i opartym na sprawdzonych metodach.

Klarowna forma i psychoedukacja emocjonalna

Dużym atutem książki jest jej przejrzysta forma. Najważniejsze treści autor wyróżnia w ramkach, co ułatwia korzystanie z książki w codziennym życiu. Hollander porządkuje wiedzę o emocjach, rozróżniając emocje podstawowe, mające komponent biologiczny (np. złość, smutek, radość, strach), oraz emocje wyuczone (m.in. wstyd, poczucie winy, zazdrość). Pomaga to rodzicom lepiej rozumieć stany emocjonalne dziecka.

Uprawomocnianie emocji jako fundament relacji

Szczególnie cennym elementem książki jest dokładne omówienie uprawomocniania emocji. W praktyce okazuje się to jednym z najtrudniejszych zadań dla rodziców. Hollander pokazuje, że uprawomocnianie nie oznacza przyzwolenia, lecz akceptację doświadczenia emocjonalnego dziecka. Stanowi ono fundament relacji opartej na bezpieczeństwie i zaufaniu.

Język dialogu i konkretne narzędzia

Autor podaje liczne przykłady dialogów i reakcji: co można powiedzieć, jak zareagować, czego lepiej unikać. Uczy uważnego, aktywnego słuchania oraz dawania przestrzeni temu, co niewypowiedziane. Jednocześnie zachęca rodziców do pracy nad tolerowaniem własnego dyskomfortu emocjonalnego i modelowania regulacji emocji.

Historie rodzin i różne formy pomocy

Dodatkową wartością książki są opisy realnych historii dzieci i rodzin. Pozwalają one rodzicom odnaleźć własną sytuację i poczuć, że nie są w tym doświadczeniu sami. Autor omawia również współpracę terapeuty z rodzicem, granice poufności oraz różne formy pomocy: terapię indywidualną, grupową i hospitalizację.

Podsumowanie i rekomendacja

Z mojego doświadczenia terapeutycznego wynika, że jest to książka realnie wspierająca zarówno rodziców, jak i specjalistów. Porządkuje wiedzę, rozwiewa wątpliwości i dostarcza konkretnych narzędzi do pracy z emocjami — bez uproszczeń i obietnic szybkich rozwiązań.

To pozycja, którą z pełnym przekonaniem polecam rodzicom dzieci i nastolatków zmagających się z samookaleczaniem oraz terapeutom pracującym z rodzinami. Książka mądra, empatyczna i bardzo potrzebna — ucząca, jak być dla dziecka obecnym w sposób naprawdę pomocny.

Autorka recenzji:

Agata Dębska – Terapeutka par, Terapeutka rodzinna, Psychoterapeutka integracyjno- systemowa, Trenerka TUS, Mediatorka, Coach

‘Kiedy ból mówi głośniej’, czyli samookaleczenia nastolatków. Dlaczego? | Część 1 | Między nami terapeutami | Podcast psychologiczny

Samookaleczanie u młodzieży – dlaczego nastolatki ranią swoje ciało?

Dlaczego młode osoby się okaleczają?
Jakie emocje stoją za autoagresją i dlaczego tak trudno ją na początku zauważyć?

W tym odcinku rozmawiamy o samookaleczaniu dzieci i nastolatków – o mechanizmach, emocjach, neurobiologii oraz o tym, jak rodzic i środowisko mogą realnie wspierać młodego człowieka w kryzysie.

Poruszamy m.in.:

• czym jest samookaleczanie i jakie ma najczęstsze formy,
• dlaczego młodzież się okalecza i czy jest to forma regulacji emocji,
• jakie mity najczęściej pojawiają się wokół samookaleczeń,
• czy cięcie oznacza próbę samobójczą – a kiedy nie,
• jak wygląda psychoterapia nastolatka w podejściu integracyjnym i systemowym,
• jakie emocje najczęściej stoją za autoagresją: złość, wstyd, lęk, pustka,
• co mówi neurobiologia o tym, że „to przynosi ulgę”,
• jak reagować, gdy rodzic odkrywa samookaleczanie,
• czego absolutnie nie mówić nastolatkowi i jak z nim rozmawiać bez oceniania,
• kiedy potrzebna jest konsultacja psychiatryczna lub dodatkowe formy wsparcia,
• jak wygląda proces zdrowienia i jak wspierać w nawrotach,
• co wnoszą książki „Niemy krzyk” i „Gdy Twoje dziecko się okalecza”,
• jakie sygnały w relacji rodzinnej mogą współwystępować z autoagresją.

To rozmowa o emocjach, bezradności, poszukiwaniu ulgi, ale też o tym, jak budować bezpieczeństwo, bliskość i komunikację, które realnie ratują zdrowie psychiczne młodej osoby.

Rozmawiają:

Paulina Podrez – psychoterapeutka psychodynamiczna, seksuolożka, terapeutka par oraz założycielka ośrodków Przestrzeń Holistic

Agata Dębska – pedagożka, coach, psychoterapeutka integracyjno-systemowa, terapeutka par oraz trenerka TUS

Po 40. roku życia kręgosłup zaczyna wysyłać sygnały, których nie warto ignorować. Zmniejszająca się masa mięśniowa, spadek gęstości kości i rosnąca sztywność stawów to naturalne procesy fizjologiczne. Nie oznaczają one jednak konieczności życia z bólem. Kluczowe znaczenie mają codzienne nawyki, sposób pracy, ruch (a często jego brak) oraz odpowiednio dobrana profilaktyka.

Jak podkreśla fizjoterapeutka Anna Szczotka, to nie sama praca siedząca jest największym zagrożeniem dla kręgosłupa. Jest nim długotrwałe pozostawanie w jednej pozycji i brak regularnej aktywności. W artykule wyjaśniamy, jakie ćwiczenia są najskuteczniejsze po 40-tce, jak odciążyć kręgosłup w pracy i kiedy warto zgłosić się do fizjoterapeuty — nawet profilaktycznie.

Zapraszamy do przeczytania całości artykułu przygotowanego przez naszą fizjoterapeutkę Annę Szczotkę.

To praktyczny przewodnik dla każdego, kto chce zadbać o kręgosłup świadomie i długofalowo.

Autorka:

Anna Szczotka – Fizjoterapeutka czaszkowo-twarzowa (stomatologiczna), urologiczna, uroginekologiczna

Czy kara naprawdę leczy? O absurdach polskiego prawa narkotykowego i tym, co działa lepiej

W najnowszym numerze tygodnika „Polityka” głos w sprawie aktualnej polityki narkotykowej zabrała nasza terapeutka uzależnień, Małgorzata Żalikowska-Grochowska. W rozmowie porusza temat, który dotyka tysięcy młodych ludzi każdego roku: jak restrykcyjne prawo, zamiast wspierać, często utrudnia dostęp do realnej pomocy.

Małgorzata zwraca uwagę na nierówności w traktowaniu różnych substancji, zwłaszcza alkoholu i marihuany. Na brak spójności w działaniach państwa oraz na to, że strach przed konsekwencjami prawnymi może blokować osoby potrzebujące wsparcia przed zgłoszeniem się na terapię. Podkreśla również, że edukacja, profilaktyka i dostęp do leczenia są znacznie skuteczniejsze niż penalizacja niewielkiej ilości substancji.

To ważny głos w dyskusji o zdrowiu publicznym i o tym, jak powinna wyglądać nowoczesna, skuteczna polityka przeciwdziałania uzależnieniom.

Pełny wywiad z Małgorzatą Żalikowską-Grochowską znajdziesz w „Polityce”, kilkając tutaj.

Małgorzata Żalikowska-Grochowska – Psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, Certyfikowana terapeutka uzależnień, Terapeutka EMDR

Dlaczego myśli mają tak duży wpływ na emocje i zachowania w związku?
Jak przekonania, które wynosimy z domu rodzinnego, potrafią kształtować dynamikę relacji – często zupełnie nieświadomie?

W tym odcinku rozmawiamy o terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) w kontekście par – o tym, jak pomaga zrozumieć swoje wzorce myślenia, rozpoznawać błędne przekonania i budować zdrowszą komunikację.

Poruszamy m.in.:

• czym różni się terapia CBT od innych podejść w pracy z parą,
• jak myśli automatyczne i przekonania kluczowe wpływają na emocje i zachowania,
• jakie przekonania najczęściej niszczą związek – i jak można je zmienić,
• w jaki sposób CBT uczy pary odróżniać fakty od interpretacji,
• jakie narzędzia i ćwiczenia pomagają w codziennym życiu, by relacja była bardziej świadoma.

To rozmowa o myśleniu, które kształtuje miłość – i o tym, jak zrozumienie swoich przekonań może stać się początkiem prawdziwej zmiany w związku.

Rozmawiają:

Paulina Podrez – psychoterapeutka psychodynamiczna, seksuolożka, terapeutka par oraz założycielka ośrodków Przestrzeń Holistic

Aneta Zajączkowska – psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, terapeutka par, specjalizująca się w pracy z przekonaniami i emocjami w relacjach

YouTube:

Spotify:

Menopauza to naturalny etap w życiu kobiety, który często niesie ze sobą uciążliwe dolegliwości – zarówno fizyczne, jak i emocjonalne. W tym czasie coraz więcej kobiet szuka wsparcia, które nie wymaga farmakoterapii ani zabiegów chirurgicznych. Fizjoterapia uroginekologiczna okazuje się jednym z najskuteczniejszych i najbezpieczniejszych sposobów na poprawę jakości życia. Od łagodzenia objawów nietrzymania moczu – po zwiększenie komfortu w sferze intymnej.

O tym, jak dbać o mięśnie dna miednicy, kiedy rozpocząć terapię i dlaczego warto traktować fizjoterapię jako element profilaktyki zdrowia kobiecego, opowiada nasza fizjoterapeutka Anna Szczotka.

Przeczytaj pełny artykuł i dowiedz się, jak fizjoterapia może pomóc przejść przez menopauzę z większym spokojem i komfortem.

Autorka artykułu:

Anna Szczotka – Fizjoterapeutka czaszkowo-twarzowa (stomatologiczna), urologiczna, uroginekologiczna

Seks w starszym wieku – jak myślenie „nie wypada” wpływa na bliskość i dobrostan

Wraz z wiekiem zmienia się nasze ciało, doświadczenia i sposób, w jaki postrzegamy siebie. Niestety wokół seksualności osób starszych wciąż narastają stereotypy i wstydliwe przekonania. Przekonania typu „już nie wypada” czy „to nie dla mnie” mogą odbierać prawo do intymności, przyjemności i satysfakcji w relacjach.

W najnowszym artykule Paulina Podrez wyjaśnia, jak wewnętrzny dialog wpływa na poczucie wartości, relacje i dobrostan w dojrzałym wieku. Pokazuje również, jak społeczne oczekiwania kształtują nasze postrzeganie siebie i bliskość w relacjach. Autorka pokazuje, dlaczego seksualność nie ma „okresu ważności” i jak odkrywać przyjemność oraz bliskość nawet w nowym etapie życia.

Szczególną uwagę poświęcono stereotypom dotyczącym kobiet i mężczyzn, które mogą ograniczać eksplorację własnych potrzeb. Artykuł podkreśla, jak edukacja, otwarta rozmowa i troska o siebie mogą wspierać zdrowie psychiczne, relacje z partnerem i ogólny dobrostan seniorów.

To lektura dla każdego, kto chce przełamać tabu, zrozumieć swoje potrzeby i czerpać radość z życia bez względu na wiek.

Zapraszamy do przeczytania całego artykułu klikając tutaj i odkrycia, jak dojrzałość może stać się czasem odwagi, bliskości i satysfakcji w życiu intymnym.

Autorka artykułu:

Paulina Podrez – Założycielka ośrodków, Psycholożka, Psychoterapeutka psychodynamiczna, Seksuolożka, Terapeutka par