Jadłowstręt psychiczny (anoreksja) – zaburzenie odżywiania polegające na celowej utracie wagi. Jednocześnie występujący zaburzony obraz własnego ciała oraz lęk przed przybraniem na wadze. Typowy obraz osoby z anoreksją to nastolatek lub młody dorosły, najczęściej dziewczyna między 14. a 18. rokiem życia – choć trzeba podkreślić, że choroba ta dotyka również chłopców i osoby dorosłe. U osób zmagających się z jadłowstrętem psychicznym można zauważyć także zachowania, które mają na celu ograniczanie przyjmowanych kalorii lub zwiększenie ich wykorzystywania np. poprzez wprowadzenie intensywnych treningów.
Jakie objawy anoreksji obserwuje się najczęściej?
- Strach przed przytyciem i duże skupienie na masie ciała.
- Krytyczne, nieprawidłowe nastawienie wobec wyglądu ciała.
- Jednoczesne stosowanie rygorystycznej diety i wykonywanie ciężkich ćwiczeń fizycznych.
- Jedzenie w odosobnieniu.
- Przyjmowanie leków przeczyszczających lub zmniejszających łaknienie.
- Zanik miesiączki (u kobiet)
Leczenie anoreksji – czy można z niej wyjść?
Tak – ale wymaga to czasu, cierpliwości i systematycznej pomocy. Leczenie anoreksji powinno być wielowymiarowe, obejmujące zarówno ciało, jak i psychikę. Obejmuje:
- Terapia psychologiczna – najczęściej terapia poznawczo-behawioralna, ale też terapia rodzinna (szczególnie u młodszych pacjentów).
- Wsparcie dietetyczne – nauka zdrowych relacji z jedzeniem, stopniowe przywracanie właściwej masy ciała.
- Opieka lekarska – monitorowanie stanu zdrowia, suplementacja, czasem leczenie farmakologiczne (np. na depresję, lęki).
- W skrajnych przypadkach – hospitalizacja i żywienie dożylne.
Anoreksja to nie „moda na odchudzanie”. To poważna choroba, która wymaga zrozumienia, empatii i profesjonalnej pomocy. Jeśli zauważysz objawy u siebie lub bliskiej osoby – nie czekaj. Rozmowa, kontakt z psychologiem, pierwsza konsultacja – to może być krok, który uratuje twoje, lub czyjeś zdrowie, a nawet życie.