Blog

Nasza specjalistka Sylwia Gromada w najnowszym artykule przygląda się temu, jak psychoterapia seksualna pomaga budować bardziej wspierającą relację z własnym ciałem, seksualnością i emocjami — bez presji, oceniania i tabu.

W tekście poruszane są m.in.:

• relacja między obrazem ciała a satysfakcją seksualną,
• rola wstydu i samokrytyki w przeżywaniu bliskości,
• wpływ psychoterapii seksualnej na samoakceptację i dobrostan psychiczny,
• znaczenie edukacji seksualnej i psychoedukacji w terapii,
• techniki uważności wspierające kontakt z własnym ciałem i emocjami,
• rola komunikacji, granic i bezpieczeństwa w relacjach intymnych,
• psychoterapia seksualna jako proces małych, trwałych zmian.

Artykuł pokazuje, że seksualność nie musi być obszarem napięcia, wstydu czy presji. Psychoterapia seksualna może wspierać w lepszym rozumieniu siebie, własnych potrzeb i budowaniu większej życzliwości wobec własnego ciała.

To ważny głos o tym, że zdrowa intymność zaczyna się od relacji z samym sobą — bardziej świadomej, spokojnej i opartej na akceptacji.

Zapraszamy do przeczytania całego artykułu.

Autorka:

Sylwia Gromada – Psycholożka, Seksuolożka, Psychoterapeutka poznawczo-behawioralna w trakcie szkolenia

Nasza specjalistka dr n. społ. Edyta Kowalska przygotowała ekspercki artykuł dla HaloDoctor. Porusza w nim temat tłumienia emocji oraz jego wpływu na zdrowie psychiczne i fizyczne.

Zwraca uwagę na to, że tłumienie emocji nie sprawia, że znikają. Jednocześnie pokazuje, jak wpływają na organizm oraz poziom stresu.

W artykule Edyta Kowalska wyjaśnia, czym jest tłumienie emocji. Opisuje także jego psychologiczne mechanizmy oraz przyczyny.

Podkreśla, że tłumienie emocji często jest wyuczoną strategią przetrwania.
Dlatego może być trudne do zauważenia i zmiany.

W tekście pojawiają się również konkretne wskazówki:

• jak rozpoznać tłumienie emocji,
• jakie są jego skutki psychosomatyczne,
• jak regulować emocje w zdrowszy sposób,
• kiedy warto skorzystać z pomocy specjalisty.

Artykuł pokazuje związek między psychiką a ciałem. Wyjaśnia, jak przewlekłe napięcie wpływa na układ nerwowy i zdrowie.

To rzetelny materiał oparty na współczesnych badaniach naukowych. Jednocześnie pomaga lepiej zrozumieć własne reakcje i sygnały z ciała.

Zachęcamy do lektury całego artykułu na stronie HaloDoctor

Autorka:

dr n. społ. Edyta Kowalska – Psychoterapeutka poznawczo-behawioralna w trakcie szkolenia, Psycholożka zdrowia kobiet i okołoporodowa, Terapeutka psychosomatyczna, Terapeutka traumy złożonej, Diagnostka

Nasza psycholożka Paulina Minkina przygotowała ekspercki artykuł dla HaloDoctor. Porusza w nim temat samotności w związku oraz jej psychologicznych mechanizmów.

Zwraca uwagę na to, że samotność może pojawić się mimo bycia w relacji. Jednocześnie pokazuje, jak brak bliskości wpływa na emocje, ciało i poczucie bezpieczeństwa.

W artykule Paulina Minkina wyjaśnia, skąd bierze się emocjonalny dystans.
Opisuje także, jak wzorce z dzieciństwa oraz przekonania wpływają na relacje.

Podkreśla, że samotność w związku często rozwija się stopniowo i niezauważalnie.
Dlatego tak ważne jest wczesne rozpoznanie pierwszych sygnałów.

W tekście pojawiają się również konkretne wskazówki:

• jak rozpoznać objawy samotności w związku,
• jak odbudować bliskość krok po kroku,
• jak rozmawiać, aby nie pogłębiać dystansu,
• kiedy warto rozważyć terapię indywidualną lub terapię par.

To ważny i potrzebny materiał psychoedukacyjny.
Pomaga lepiej zrozumieć siebie oraz dynamikę relacji.

Artykuł pokazuje, że samotność w związku nie musi oznaczać końca relacji.
Może być sygnałem do zmiany i odbudowania więzi.

Zachęcamy do lektury całego wywiadu na stronie HaloDoctor.

Autorka:

 Paulina Minkina – Psycholożka, Terapeutka EMDR, Psychoterapeutka analityczna w trakcie szkolenia, Diagnostka

Definicja problemu.

Wstyd jest emocją, która towarzyszy każdemu, problem pojawia się wtedy, gdy blokuje działania i tym samym ogranicza zdrowe funkcjonowanie. Jest to emocja związana z poczuciem własnej wadliwości i niedoskonałości. Pojawia się w sytuacji kiedy nie spełnimy standardów własnych lub oczekiwań innych, co prowadzi do negatywnego myślenia o sobie, poczucia gorszości. Każda emocja niesie za sobą określony komunikat i związany z nim impuls do działania. W przypadku wstydu, który mówi: „jesteś wadliwy”, „jesteś gorszy” najczęstszym działaniem jest chęć ukrycia się, udawania kogoś innego, unikania, co w rezultacie może prowadzić do depresji, fobii społecznej, zaburzeń lękowych.

Ramy teoretyczne.

W książce „Wstyd. Umiejętności i strategie, dzięki którym sobie poradzisz” autorzy Aleksander L. Chapman i Kim L. Gratz zalecają strategie i umiejętności do poradzenia sobie z problemem z zakresu terapii dialektyczno – behawioralnej. Jest to nurt terapeutyczny uznawany za efektywny w pracy z intensywnymi emocjami, co potwierdzają liczne badania. Terapia dialektyczno – behawioralna została stworzona przez dr. Marshe M. Linehan głównie dla osób zmagających się z zaburzeniami emocjonalnymi, ze skłonnościami samobójczymi, którym bardzo często towarzyszył przewlekły wstyd.

Celem książki jest zapoznanie czytelnika z podstawowymi umiejętnościami terapii dialektyczno – behawioralnej, by nauczył się skutecznie radzić sobie ze wstydem i ograniczył jego wpływ na własne życie.

Wartość merytoryczna i praktyczna.

Publikacja napisana jest w formule poradnikowej i warsztatowej. Znajdziemy w niej liczne ćwiczenia, pytania skłaniające do autorefleksji, arkusze do pracy własnej oraz konkretne strategie do poradzenia sobie z emocjami.
Poradnik można wykorzystać jako uzupełnienie terapii indywidualnej oraz do pracy własnej dla pacjentów pomiędzy sesjami. Liczne ćwiczenia i narzędzia proponowane przez autorów można zaadaptować do pracy z osobami z lękiem społecznym oraz nasilonym perfekcjonizmem w pracy gabinetowej.

W książce znajdziemy:

• ćwiczenia, które pozwolą nam zidentyfikować źródła wstydu,
• propozycje pracy z krytycznym dialogiem wewnętrznym,
• umiejętności związane z uważnością do radzenia sobie ze wstydem,
• sposoby na poradzenie sobie ze wstydem w relacjach,
• metody rozwijania samowspółczucia.

Książka napisana jest przystępnym, zrozumiałym językiem. Umieszczony w niej materiał jest uporządkowany, a czytelnik zapoznając się w zawartymi w niej treściami nie pozostaje jedynie z refleksją, lecz otrzymuje konkretne narzędzia do pracy.

Czy warto zapoznać się z powyższa publikacją?

„Wstyd. Umiejętności i strategie, dzięki którym sobie poradzisz” to przystępny i praktyczny przewodnik do pracy z jedną z najbardziej bolesnych emocji. Jego największą wartością są zawarte w nim konkretne narzędzia oparte na terapii dialektyczno – behawioralnej, które z powodzeniem można zastosować zarówno w terapii, jak i w pracy własnej.

To jest książka, która nie obiecuje szybkiego uwolnienia się od wstydu, lecz coś bardziej realistycznego – nauczenia się innego sposobu bycia z nim.
Jeśli wstyd wpływa na Twoje codzienne funkcjonowanie, ogranicza Twoje aktywności, niszczy relacje to powyższa pozycja może być dobrym punktem wyjścia do pracy nad zmianą.
Zdecydowanie polecam.

Autorka recenzji:

Ewelina Majkowska – Psycholożka, Psychoterapeutka poznawczo- behawioralna, Interwentka kryzysowa, Terapeutka traumy

Wprowadzenie do tematyki przemocy emocjonalnej

Książka „Emocjonalnie przemocowi rodzice. Poradnik dla dorosłych” Sherrie Campbell to ważna i potrzebna publikacja poświęcona skutkom dorastania w środowisku naznaczonym przemocą emocjonalną. Autorka — psycholożka kliniczna i terapeutka — z dużą wrażliwością oraz doświadczeniem zawodowym podejmuje temat często bagatelizowany lub trudny do uchwycenia, ponieważ przemoc emocjonalna nie pozostawia widocznych śladów. Campbell wprowadza czytelnika w świat dorosłych osób, które przez lata funkcjonowały w relacjach opartych na manipulacji, kontroli czy dewaluacji, pokazując, jak głęboko takie doświadczenia wpływają na poczucie własnej wartości i zdolność budowania zdrowych więzi.

Przystępność i narracja

Autorka prowadzi narrację w sposób przystępny i angażujący, łącząc wiedzę psychologiczną z językiem zrozumiałym dla szerokiego grona odbiorców. Posługuje się przykładami codziennych sytuacji i charakterystycznych wzorców zachowań, dzięki czemu czytelnik może łatwiej rozpoznać mechanizmy przemocy emocjonalnej w swoim życiu. Campbell stopniowo rozwija temat — od identyfikacji toksycznych relacji, przez zrozumienie ich długofalowych konsekwencji, aż po proces odzyskiwania sprawczości. Narracja wspiera czytelnika w konfrontowaniu trudnych doświadczeń, jednocześnie oferując poczucie zrozumienia i normalizacji przeżyć.

Przykłady kliniczne i praktyczne wskazówki

Silną stroną książki są liczne przykłady oparte na praktyce terapeutycznej autorki, które obrazują różnorodne formy emocjonalnej przemocy oraz jej skutki w dorosłym życiu. Campbell nie ogranicza się do opisu problemu — proponuje konkretne strategie radzenia sobie, takie jak wyznaczanie granic, praca nad samowspółczuciem czy rozwijanie zdrowych wzorców relacyjnych. Praktyczne ćwiczenia i refleksje pomagają czytelnikowi przełożyć wiedzę na realne działania, wspierając proces zdrowienia i odbudowy poczucia bezpieczeństwa.

Perspektywy psychologiczne i terapeutyczne

Autorka osadza omawiane zagadnienia w szerokim kontekście psychologicznym, odwołując się do współczesnych podejść terapeutycznych. W książce można odnaleźć elementy terapii poznawczo-behawioralnej, pracy z traumą relacyjną, uważności oraz koncepcji samowspółczucia. Campbell podkreśla znaczenie integracji wiedzy o mechanizmach psychologicznych z praktyką terapeutyczną, pokazując, że proces zdrowienia wymaga zarówno zrozumienia przeszłości, jak i aktywnego budowania nowych sposobów funkcjonowania.

Strona wizualna i struktura publikacji

Struktura książki sprzyja systematycznej pracy z materiałem. Rozdziały są przejrzyste, logicznie uporządkowane i zawierają podsumowania oraz ćwiczenia, które ułatwiają utrwalenie treści. Taki układ wspiera czytelnika w stopniowym pogłębianiu refleksji nad własnymi doświadczeniami i pozwala wracać do wybranych fragmentów w miarę potrzeb. Publikacja zachowuje równowagę między treścią edukacyjną a praktycznym przewodnikiem do pracy własnej.

Dla kogo jest ta książka i jak można z niej korzystać?

Książka Sherrie Campbell została zaprojektowana nie tylko jako źródło wiedzy, lecz przede wszystkim jako praktyczny przewodnik do pracy własnej. Najpełniej skorzystają z niej dorosłe osoby, które wychowywały się w relacjach naznaczonych przemocą emocjonalną — zarówno tych jawnych, jak i subtelnych, trudnych do jednoznacznego nazwania. Publikacja pomaga rozpoznać doświadczenia, które przez lata mogły być normalizowane lub minimalizowane, a jednocześnie daje język do opisania własnych przeżyć.

Książkę można czytać na kilka sposobów — linearnie, jako spójny proces prowadzący od rozpoznania mechanizmów przemocy do budowania nowych wzorców funkcjonowania, lub wybiórczo, wracając do rozdziałów odpowiadających aktualnym potrzebom czytelnika. Zawarte w niej refleksje i ćwiczenia sprzyjają zatrzymaniu się nad własną historią, dlatego publikacja dobrze sprawdza się jako narzędzie do pracy indywidualnej, prowadzonej w bezpiecznym tempie. Campbell zachęca do stopniowego konfrontowania się z trudnymi emocjami, podkreślając znaczenie samowspółczucia i granic w tym procesie.

Książka może również stanowić wartościowe uzupełnienie psychoterapii. Czytana równolegle z pracą terapeutyczną pomaga porządkować doświadczenia, pogłębiać wgląd i utrwalać nowe sposoby reagowania. Dla wielu czytelników będzie to także pierwszy krok do zrozumienia własnych trudności i rozważenia sięgnięcia po profesjonalne wsparcie.

Publikacja jest cenna nie tylko dla osób bezpośrednio dotkniętych skutkami przemocy emocjonalnej. Skorzystają z niej również psychologowie, terapeuci oraz osoby pracujące pomocowo — jako materiał psychoedukacyjny i inspiracja do rozmowy o relacjach rodzinnych oraz ich długofalowych konsekwencjach. Książka może być także pomocna dla partnerów i bliskich osób z historią przemocy emocjonalnej, pozwalając lepiej zrozumieć ich reakcje, potrzeby i proces zdrowienia.

Dzięki przystępnemu językowi i praktycznemu charakterowi publikacja pozostaje dostępna zarówno dla czytelników poszukujących specjalistycznej wiedzy, jak i dla tych, którzy dopiero zaczynają nazywać swoje doświadczenia. To książka, z której można korzystać etapami — wracając do niej w momentach refleksji, kryzysu czy zmian — traktując ją jako długofalowe wsparcie w procesie odbudowy poczucia bezpieczeństwa i sprawczości.

Z pełnym przekonaniem polecam tę publikację jako rzetelne, empatyczne i praktyczne wsparcie w procesie wychodzenia z długotrwałych skutków przemocy emocjonalnej.

Autorka recenzji:

Natalia Gąsiewska – Psycholożka, Seksuolożka, Psychoterapeutka psychoanalityczna w trakcie szkolenia, Diagnostka

‘Kiedy ból mówi głośniej’, czyli samookaleczenia nastolatków. Dlaczego? | Część 2 | Między nami terapeutami | Podcast psychologiczny

Samookaleczanie u młodzieży – dlaczego nastolatki ranią swoje ciało?

Dlaczego młode osoby się okaleczają?
Jakie emocje stoją za autoagresją i dlaczego tak trudno ją na początku zauważyć?

W tym odcinku rozmawiamy o samookaleczaniu dzieci i nastolatków – o mechanizmach, emocjach, neurobiologii oraz o tym, jak rodzic i środowisko mogą realnie wspierać młodego człowieka w kryzysie.

Poruszamy m.in.:

• • czym jest samookaleczanie i jakie ma najczęstsze formy,
  • dlaczego młodzież się okalecza i czy jest to forma regulacji emocji,
  • jakie mity najczęściej pojawiają się wokół samookaleczeń,
  • czy cięcie oznacza próbę samobójczą – a kiedy nie,
  • jak wygląda psychoterapia nastolatka w podejściu integracyjnym i systemowym,
  • jakie emocje najczęściej stoją za autoagresją: złość, wstyd, lęk, pustka,
  • co mówi neurobiologia o tym, że „to przynosi ulgę”,
  • jak reagować, gdy rodzic odkrywa samookaleczanie,
  • czego absolutnie nie mówić nastolatkowi i jak z nim rozmawiać bez oceniania,
  • kiedy potrzebna jest konsultacja psychiatryczna lub dodatkowe formy wsparcia,
  • jak wygląda proces zdrowienia i jak wspierać w nawrotach,

• co wnoszą książki „Niemy krzyk” i „Gdy Twoje dziecko się okalecza”,
• jakie sygnały w relacji rodzinnej mogą współwystępować z autoagresją.

To rozmowa o emocjach, bezradności, poszukiwaniu ulgi, ale też o tym, jak budować bezpieczeństwo, bliskość i komunikację, które realnie ratują zdrowie psychiczne młodej osoby.

Rozmawiają:

Paulina Podrez – psychoterapeutka psychodynamiczna, seksuolożka, terapeutka par oraz założycielka ośrodków Przestrzeń Holistic

Agata Dębska – pedagożka, coach, psychoterapeutka integracyjno-systemowa, terapeutka par oraz trenerka TUS

Zapraszamy do cz.1 podcastu • ‘Kiedy ból mówi głośniej’

Nasza psycholożka Maria Kubicka udzieliła wywiadu dla HaloDoctor, w którym porusza temat samotności w okresie świąt i przełomu roku. Zwraca uwagę na to, jak silna presja społeczna związana z „idealnymi świętami” wpływa na nasze samopoczucie oraz dlaczego samotność nie zawsze musi oznaczać coś złego.

W rozmowie Maria Kubicka pokazuje, że samotne święta mogą być świadomym wyborem i formą zadbania o własny dobrostan psychiczny. Jednocześnie podkreśla, jak ważne jest rozróżnienie samotności z wyboru od samotności, która wiąże się z cierpieniem, stratą lub kryzysem.

W wywiadzie pojawiają się także konkretne wskazówki:

• jak obniżyć presję,
• zatroszczyć się o siebie,
• gdzie szukać wsparcia, gdy emocje stają się przytłaczające.

To ważny i potrzebny głos normalizujący różne doświadczenia świątecznego czasu oraz przypominający, że nie ma jednego „właściwego” sposobu przeżywania świąt.

Zachęcamy do lektury całego wywiadu na stronie HaloDoctor.

Autorka:

Maria Kubicka – Psycholożka, Psychoterapeutka Ericksonowska

Perspektywa psychoterapeuty

Jako psychoterapeuta pracujący na co dzień z dziećmi i młodzieżą doświadczającymi silnych trudności emocjonalnych, a także z ich rodzicami – często przerażonymi, zagubionymi i bezradnymi – uważam tę książkę za jedną z najważniejszych pozycji dotyczących samookaleczeń u nastolatków dostępnych na polskim rynku.

Samookaleczanie jako sposób radzenia sobie z cierpieniem

Michael Hollander w niezwykle klarowny i empatyczny sposób pokazuje, że samookaleczanie nie jest zachowaniem „złym” ani próbą manipulacji, lecz sposobem radzenia sobie z intensywnym cierpieniem psychicznym. Autor trafnie ujmuje istotę problemu, pisząc:
„Zrozumienie, że samookaleczanie to dla dziecka sposób radzenia sobie z niezwykle trudnymi emocjami, otwiera drogę do rozwiązania problemu.”

To zdanie stanowi fundament całej książki i punkt wyjścia do realnej pomocy dziecku oraz jego rodzinie.

Rola rodzica i systemu rodzinnego

Z perspektywy klinicznej szczególnie istotne jest podkreślenie, że praca z dzieckiem to jedno, natomiast praca z rodzicem i całym systemem rodzinnym to osobne, często bardzo trudne zadanie. Rodzice mierzą się z ogromnym lękiem, poczuciem winy i bezradnością, a wokół samookaleczeń narosło wiele mitów utrudniających adekwatne reagowanie. Książka porządkuje te przekonania i daje rodzicom język pozwalający lepiej rozumieć zachowania dziecka.

Regulacja emocji zamiast oceniania i karania

Autor jasno tłumaczy, że dla wielu nastolatków ból fizyczny bywa łatwiejszy do zniesienia niż ból emocjonalny. Samookaleczenie pełni funkcję regulowania emocji, z którymi dziecko nie potrafi poradzić sobie w inny sposób. Takie rozumienie zmniejsza potrzebę oceniania i karania, a otwiera przestrzeń na empatię, uważność i wspieranie rozwoju nowych umiejętności.

Terapia DBT – struktura i porządek

Książka opiera się na założeniach terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT) i w bardzo przejrzysty sposób pokazuje jej strukturę: biopsychospołeczne rozumienie trudności, zaangażowanie rodziny w terapię, coaching umiejętności, pracę zespołu konsultacyjnego, dzienniki obserwacji oraz systematyczne ćwiczenie umiejętności. Dzięki temu rodzice zyskują poczucie, że terapia jest procesem uporządkowanym i opartym na sprawdzonych metodach.

Klarowna forma i psychoedukacja emocjonalna

Dużym atutem książki jest jej przejrzysta forma. Najważniejsze treści autor wyróżnia w ramkach, co ułatwia korzystanie z książki w codziennym życiu. Hollander porządkuje wiedzę o emocjach, rozróżniając emocje podstawowe, mające komponent biologiczny (np. złość, smutek, radość, strach), oraz emocje wyuczone (m.in. wstyd, poczucie winy, zazdrość). Pomaga to rodzicom lepiej rozumieć stany emocjonalne dziecka.

Uprawomocnianie emocji jako fundament relacji

Szczególnie cennym elementem książki jest dokładne omówienie uprawomocniania emocji. W praktyce okazuje się to jednym z najtrudniejszych zadań dla rodziców. Hollander pokazuje, że uprawomocnianie nie oznacza przyzwolenia, lecz akceptację doświadczenia emocjonalnego dziecka. Stanowi ono fundament relacji opartej na bezpieczeństwie i zaufaniu.

Język dialogu i konkretne narzędzia

Autor podaje liczne przykłady dialogów i reakcji: co można powiedzieć, jak zareagować, czego lepiej unikać. Uczy uważnego, aktywnego słuchania oraz dawania przestrzeni temu, co niewypowiedziane. Jednocześnie zachęca rodziców do pracy nad tolerowaniem własnego dyskomfortu emocjonalnego i modelowania regulacji emocji.

Historie rodzin i różne formy pomocy

Dodatkową wartością książki są opisy realnych historii dzieci i rodzin. Pozwalają one rodzicom odnaleźć własną sytuację i poczuć, że nie są w tym doświadczeniu sami. Autor omawia również współpracę terapeuty z rodzicem, granice poufności oraz różne formy pomocy: terapię indywidualną, grupową i hospitalizację.

Podsumowanie i rekomendacja

Z mojego doświadczenia terapeutycznego wynika, że jest to książka realnie wspierająca zarówno rodziców, jak i specjalistów. Porządkuje wiedzę, rozwiewa wątpliwości i dostarcza konkretnych narzędzi do pracy z emocjami — bez uproszczeń i obietnic szybkich rozwiązań.

To pozycja, którą z pełnym przekonaniem polecam rodzicom dzieci i nastolatków zmagających się z samookaleczaniem oraz terapeutom pracującym z rodzinami. Książka mądra, empatyczna i bardzo potrzebna — ucząca, jak być dla dziecka obecnym w sposób naprawdę pomocny.

Autorka recenzji:

Agata Dębska – Terapeutka par, Terapeutka rodzinna, Psychoterapeutka integracyjno- systemowa, Trenerka TUS, Mediatorka, Coach

Wprowadzenie do tematyki OCD

Książka „Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Od syndromologii do leczenia” dr. Macieja Żerdzińskiego to obszerna i rzetelna monografia poświęcona problematyce OCD. Autor — lekarz psychiatra, praktyk i naukowiec — z dużą precyzją i odpowiedzialnością podejmuje to złożone zagadnienie. Sięga po przykłady z filmów i literatury, a także po własną prozę, aby w przystępny sposób wprowadzić czytelnika w świat osób doświadczających obsesji i kompulsji, często postrzegany jako niezrozumiały lub dziwaczny.

Przystępność i narracja

Autor świadomie wykorzystuje bohaterów filmowych jako punkt odniesienia, zwłaszcza dla czytelników mniej zaznajomionych z tematyką. Dzięki temu ułatwia zrozumienie psychopatologii, którą konsekwentnie rozwija w kolejnych rozdziałach. Prowadzi czytelnika przez proces zachorowania, diagnozy i leczenia, a także pokazuje, jak zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne wpływają na życie emocjonalne, rodzinne i zawodowe osoby chorej, obniżając jakość życia nie tylko pacjenta.

Przykłady kliniczne i innowacyjne rozwiązania

W książce autor często sięga po przykłady z własnej praktyki klinicznej oraz z literatury przedmiotu. Wyjaśnia pojęcia, porządkuje wiedzę i pomaga spojrzeć na doświadczenia osób chorujących z szerszej perspektywy. Jako ciekawy i nowatorski zabieg wykorzystuje także opis pacjentki wygenerowany przez AI, który samodzielnie adaptuje tak, aby jak najwierniej oddawał doświadczenia pacjentów spotykanych w gabinecie.

Perspektywy teoretyczne i terapeutyczne

Autor nie ogranicza się wyłącznie do jednego ujęcia teoretycznego. Choć wyraźnie akcentuje perspektywę biologiczną i genetyczną, uwzględnia również psychologiczne i psychoterapeutyczne podejścia do OCD. Przywołuje badania dotyczące genezy, diagnozy i leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, omawiając zarówno podejście psychodynamiczne, jak i behawioralno-poznawcze.

Strona wizualna i struktura publikacji

Publikacja zawiera liczne ryciny, zestawienia, tabele oraz fotografie, które porządkują materiał i ułatwiają przyswajanie dużej ilości wiedzy. Dzięki temu książka pozostaje czytelna mimo swojej objętości i złożoności tematu.

Dla kogo jest ta książka?

Autor kieruje książkę przede wszystkim do lekarzy, co widać w licznych odniesieniach do biologicznych mechanizmów choroby oraz farmakoterapii. Jednocześnie publikacja stanowi wartościową pozycję dla psychologów zajmujących się diagnozą i wsparciem osób z OCD oraz osobowością anankastyczną, a także dla ich rodzin. Przystępny język i lekkość narracji sprawiają, że po książkę mogą sięgnąć również wszyscy zainteresowani tematyką zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Z pełnym przekonaniem polecam tę publikację.

Autorka recenzji:

Katarzyna Panasiuk-Kalinowska – Psycholożka kliniczna, Superwizorka, Certyfikowana psychoterapeutka psychodynamiczna, Terapeutka par

Słowa kluczowe: zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, OCD, psychopatologia, psychiatria, psychoterapia, psychologia kliniczna, diagnoza zaburzeń psychicznych, leczenie OCD, farmakoterapia, terapia psychodynamiczna, terapia poznawczo-behawioralna, zdrowie psychiczne, literatura psychologiczna, recenzja książki, psychoedukacja

‘Kiedy ból mówi głośniej’, czyli samookaleczenia nastolatków. Dlaczego? | Część 1 | Między nami terapeutami | Podcast psychologiczny

Samookaleczanie u młodzieży – dlaczego nastolatki ranią swoje ciało?

Dlaczego młode osoby się okaleczają?
Jakie emocje stoją za autoagresją i dlaczego tak trudno ją na początku zauważyć?

W tym odcinku rozmawiamy o samookaleczaniu dzieci i nastolatków – o mechanizmach, emocjach, neurobiologii oraz o tym, jak rodzic i środowisko mogą realnie wspierać młodego człowieka w kryzysie.

Poruszamy m.in.:

• czym jest samookaleczanie i jakie ma najczęstsze formy,
• dlaczego młodzież się okalecza i czy jest to forma regulacji emocji,
• jakie mity najczęściej pojawiają się wokół samookaleczeń,
• czy cięcie oznacza próbę samobójczą – a kiedy nie,
• jak wygląda psychoterapia nastolatka w podejściu integracyjnym i systemowym,
• jakie emocje najczęściej stoją za autoagresją: złość, wstyd, lęk, pustka,
• co mówi neurobiologia o tym, że „to przynosi ulgę”,
• jak reagować, gdy rodzic odkrywa samookaleczanie,
• czego absolutnie nie mówić nastolatkowi i jak z nim rozmawiać bez oceniania,
• kiedy potrzebna jest konsultacja psychiatryczna lub dodatkowe formy wsparcia,
• jak wygląda proces zdrowienia i jak wspierać w nawrotach,
• co wnoszą książki „Niemy krzyk” i „Gdy Twoje dziecko się okalecza”,
• jakie sygnały w relacji rodzinnej mogą współwystępować z autoagresją.

To rozmowa o emocjach, bezradności, poszukiwaniu ulgi, ale też o tym, jak budować bezpieczeństwo, bliskość i komunikację, które realnie ratują zdrowie psychiczne młodej osoby.

Rozmawiają:

Paulina Podrez – psychoterapeutka psychodynamiczna, seksuolożka, terapeutka par oraz założycielka ośrodków Przestrzeń Holistic

Agata Dębska – pedagożka, coach, psychoterapeutka integracyjno-systemowa, terapeutka par oraz trenerka TUS